Wstyd

Choć wiele mogłoby na to wskazywać – i sytuacja, i bohaterowie – to nie jest komedia rodzajowa, ani tragifarsa. To wnikliwa i gorzka diagnoza naszego społeczeństwa. Na nic się zdał rozwój kulturowy, społeczny i cywilizacyjny. Nie wyrośliśmy z "dulszczyzny". Wciąż nasze życie za fasadą uprzejmych uśmiechów zażenowania toczy wstyd. Jak uczy tradycja, najlepiej widać to na weselu, nawet takim, które się nie odbyło. Bo w takim tyglu mogą skonfrontować się różne światy, poglądy i wyobrażenia. Ot, Polska w pigułce… cały festiwal ludzkich przywar, małości, śmieszności, chociaż tylko czworo bohaterów. Jak bronić się przed upokorzeniem, kiedy z wystawnego wesela nic nie zostaje, bo pan młody ucieka sprzed ołtarza, panna młoda zamyka się w domu, a rodzice młodych zostają sami z niespełnionym wyobrażeniem szczęścia swoich dzieci i swojego w nim udziału? Kiedy tracimy kontrolę nad biegiem wypadków próbujemy jeszcze wbrew osaczającym nas kompleksom ocalić swoje wyobrażenie o sobie, o swojej pozycji, wpływach, pieniądzach albo aspiracjach do wyższej klasy, która to wszystko zapewni... przynajmniej w naszym niskim mniemaniu. Zostajemy sami z pytaniami o siebie i swoje życie. W oparciu o sztukę Wstyd powstał film Teściowie.

Twórcy:

autor: Marek Modzelewski reżyseria: Małgorzata Bogajewska scenografia: Joanna Jaśko-Sroka opracowanie muzyczne: Weronika Kowalska oraz zespół muzyczny w składzie: wokal, skrzypce: Weronika Kowalska gitara elektryczna: Maciej Salus gitara basowa: Marcin Chadys perkusja: Piotr Przewoźniak

inspicjent, sufler: Manuela Nowicka