Ciało i krew albo niewypowiedziane

Ciało i krew, symbole życia i śmierci, tego, co naturalne i co święte. Ale czyjego ciała i krwi? Ciało kobiety bardzo długo należało nie tylko do niej. Poddane patriarchalnej kontroli, obyczajowym i religijnym zakazom i nakazom, traktowane jako towar przez system kapitalistyczny, zepchnięte do sfery tabu, było zarazem obiektem męskiego pożądania i kobiecego wstydu. Kobieca krew należała do innej kategorii niż krew cieknąca z rany męskiego bohatera. To krew „nieczysta”, której odebrano nawet kolor, zastępując w reklamach czerwień błękitem. Doświadczenia połowy ludzkości, zarówno te zwyczajne, jak i te szczególnie trudne, zbyt często ciągle uznawane są za niegodne ujawnienia, przemilczane i skrywane. O czym mówić nie wypada, o czym, co najwyżej się szepcze, opowiedzą kobiety w spektaklu „Ciało i krew” w reżyserii Iwony Kempy. Opowiedzą o doświadczeniach kobiecych ciał i kobiecej krwi z kobiecej perspektywy.*

Tekst: Anna Bas, Iwona Kempa Reżyseria: Iwona Kempa Scenografia, kostiumy: Joanna Zemanek Muzyka na żywo: zespół Chłopki Inspicjent: Anna Wójcicka Producentka: Bożena Sowa

Obsada:

Dorota Godzic Martyna Krzysztofik Anna Tomaszewska Katarzyna Zawiślak-Dolny

Premiera: 14 listopada 2025

Fot. Joanna Siwiec

*Informacja o spektaklu pochodzi od Teatru im. J. Słowackiego