Halka

Moniuszko ukończył komponowanie Halki w połowie roku 1847 i próbował wystawić ją w Warszawie. Jednak tę pierwszą, dwuaktową wersję wykonał w Wilnie w roku 1848. Dopiero 11 lat później, 1 stycznia 1858 r. odbyła się warszawska premiera czteroaktowej wersji tej najwybitniejszej polskiej opery romantycznej, przyjęta z ogromnym entuzjazmem.

To czwarta realizacja Halki w historii bydgoskiej Opery, tym razem przygotowana przez reprezentantki młodego pokolenia twórców teatralnych. Jedynie kierownictwo muzyczne przedstawienia i chóru spoczywa na męskich barkach. Opera Moniuszki zainaugurowała XX Bydgoski Festiwal Operowy w 2013 r., przyjęta aplauzem premierowej publiczności.

Reżyser Natalia Babińska:

Nie ma sprawiedliwości na świecie. Silni wykorzystują słabszych, sprytniejsi głupszych, bogatsi biedniejszych. Tak było, jest i będzie, że dostajemy to, na co się godzimy. Oto reguły gry. Ale... Halka jest wyjątkiem od reguły. Zawzięta góralka sięga po marzenia i przekracza granice. Walczy o to, co dla niej największe i najważniejsze: o Miłość, wielką, palącą, uskrzydlającą i destrukcyjną zarazem. Gotowa zniszczyć świat z bezsilności, że nie może osiągnąć tego, czego pragnie. Dociera do najmroczniejszych zakamarków ludzkiej duszy, jak mityczna Medea. I w tym tragicznym momencie upadku Halka dotknięta zostaje boską ręką, która wznosi dziewczynę na najwyższy poziom szlachetności, samorezygnacji w imię najczystszej miłości. Halka otwiera tym samym drzwi do lepszego świata. Więc jednak jest sprawiedliwość, nie w ludzkim, ale w boskim wymiarze.