Panny z Wilka

„Lato się we mnie przełamało”. W tych pięknych, metaforycznych słowach Wiktor Rubin, bohater opowiadania Jarosława Iwaszkiewicza, opisał zmierzch (znów metafora) własnej młodości. Panny z Wilkato nostalgiczna opowieść o przemijaniu i ulotności ludzkiej pamięci. Rozczarowany życiem i załamany po śmierci przyjaciela Wiktor wyjeżdża na wieś i odwiedza dworek Wilko, w którym jako młodzieniec poznał sześć dziewcząt i przeżył pierwsze miłosne przygody. Jednak spotkanie po latach z dojrzałymi już kobietami nie przynosi mu pocieszenia, tylko uzmysławia boleśnie, że czasu nie można cofnąć.

Opowiadanie doczekało się onirycznej i zmysłowej ekranizacji w reżyserii Andrzeja Wajdy. Teraz zobaczymy jego teatralną odsłonę. W swoim najnowszym spektaklu Agnieszka Glińska odda jednak głos nie mężczyźnie „w smudze cienia”, a silnym i wrażliwym bohaterkom, które – w przeciwieństwie do Wiktora – zdają się wiedzieć, że to właśnie ulotność życia stanowi o jego urodzie. (Justyna Skalska, miesięcznik „Karnet”)

Twórcy:

• Agnieszka Glińska reżyseria / opracowanie i adaptacja • Monika Nyckowska scenografia • Igor Nikiforow, Jerzy Rogiewicz muzyka • Jacqueline Sobiszewski reżyseria światła • Ewa Wrześniak inspicjentka / suflerka • Paulina Puślednik asystentka reżyserki • Marta Konarzewska opracowanie i adaptacja • Jagna Janicka kostiumy • Anna Rogóż (ASP) asystentka scenografki • Ewa Pieronkiewicz (ASP) asystentka kostiumografki • Weronika Pelczyńska konsultacje choreograficzne • Franciszek Przybylski video

Premiera 1 marca 2019

Scena Kameralna