Mam coś w głębi nie do przedstawienia. Hamlet

To prawdopodobnie najbardziej osobista sztuka w twórczości Pawła Demirskiego, który po pięciu latach przerwy wraca do teatru i razem z Remigiuszem Brzykiem tworzy spektakl, w którym lata 90. spotykają teraźniejszość, a Hamlet funkcjonuje w świecie zdominowanym przez patriarchat. Mężczyzna po czterdziestce, wychowany przez kobiety, pragnie symbolicznej adopcji i chce sam wybrać nowego ojca. Osobiste poczucie pustki, straty po utraconym rodzicu, zostaje skonfrontowane z relacją Hamleta ze zmarłym ojcem i Klaudiuszem. W kontekście coraz większej frustracji i radykalizacji młodych mężczyzn oraz kryzysu męskiej tożsamości opowieść o ojcostwie, próba zrozumienia go i ponownego zdefiniowania wydaje się dziś niezbędna.*

Tekst – Paweł Demirski Reżyseria – Remigiusz Brzyk Scenografia i kostiumy – Marika Wojciechowska Muzyka – Jacek Grudzień Choreografia – Anna Obszańska Inspicjent – Zbigiew S. Kaleta

Premiera; 23 maja 2026

*Informacja pochodzi od Narodowego Starego Teatru